Onze voorzitter – De prijs van de mosselen en andere weetjes

Het woord van de voorzitter

De prijs van de mosselen en andere weetjes

Op het ogenblik dat ik dit zit te schrijven, is de tot nog toe eerder winterse julimaand halfweg. De eerste mosselen zijn toegekomen in de vishandel, in de restaurants en ook in de Wetstraat. Ze zijn wat kleiner uitgevallen dan vorig jaar (in de Wetstraat zijn ze sinds vorig jaar zelfs heel wat kleiner) maar vele Vlamingen vinden ze nog altijd lekker. De prijs is duidelijk hoger, en zal nog hoger worden voor het deel van ons vaderland dat wel wil verarmen, maar ook dat lijkt geen bezwaar.
U hebt het ondertussen wel begrepen. Sommige partijvoorzitters zijn van oordeel dat de nota Di Rupo een zuivere splitsing van B-H-V voorstelt. Zij bedriegen hun kiezers. De zes randgemeenten worden in de feiten bij Brussel gevoegd. Hun inwoners kunnen stemmen in de kieskring Brussel. Hun contacten met het gemeentebestuur kunnen voor zes jaar in het Frans verlopen, waarna zij telkens een Franstalige brief ontvangen met de vraag om de periode te verlengen. Hun burgemeesters zullen niet, zoals in Brussel en Wallonië, benoemd worden door de gewestregering maar door het taalparitair Grondwettelijk Hof. Culturele samenwerking wordt mogelijk tussen een Brusselse gemeente en een verfranste gemeente uit de rand. Het is een manier om de Franse Gemeenschap bevoegd te maken in Vlaamse gemeenten.
Hallucinant wordt het, of is het eerder lachwekkend, wanneer de nota voorziet: – dat het Brusselse en Waalse Gewest bevoegd is voor de op Vlaams grondgebied
liggende ring rond Brussel; – dat tweetalige kieslijsten worden ingevoerd in Brussel waardoor de Franstalige
partijen kunnen beslissen welke Vlamingen op die lijsten mogen staan; – dat de ambtenaren in Brussel niet meer tweetalig moeten zijn, maar slechts nog de
diensten (een tweetalige werkvrouw in de dienst volstaat dus); – dat wij nog eens 461 miljoen euro per jaar mogen afdokken voor Brussel, terwijl het
reeds 550 miljoen euro teveel krijgt; – dat Europese, federale en regionale verkiezingen moeten samenvallen (ondenkbaar
in gelijk welk ander federaal land) zodat Vlaanderen vooral geen andere
meerderheid zou hebben dan de federale; – dat in gans het gerechtelijk arrondissement B-H-V, dat wil zeggen tot tegen de grens
met bv. Mechelen en Willebroek, de burger die dit wenst Frans kan kiezen als
gerechtstaal (de taalwet in gerechtszaken van 1935 wordt dus een vodje papier). Welk land, welke deelstaat, welke gemeente zou dulden dat een ander land, deelstaat of gemeente bevoegd zou zijn op zijn grondgebied? Voor bepaalde Vlaamse partijen kan dit allemaal. Niet voor de Waalse, want er is geen wederkerigheid voor de Vlamingen in Waals Brabant. Indien de nota Di Rupo wordt uitgevoerd, dan verliest Vlaanderen zowel Brussel als de zes randgemeenten. Het probleem Brussel is dan opgelost. Voor de aldaar nog actieve Davidsfondsafdelingen wacht hetzelfde lot als de destijds bloeiende afdeling Moeskroen. Het enige voordeel van dit alles is dat België gemakkelijker kan gesplitst worden.
René De Ranter voorzitter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s