Kaas? Met bier! – Michel Van Tricht – dinsdag 20 maart

Nacht van de Geschiedenis

Kaas? Met bier!

Kaasaffineur Michel Van Tricht

Dinsdag 20 maart komt Michel Van Tricht naar Aartselaar. De Wall Street Journal riep Van Tricht uit tot de beste kaaswinkel van Europa boven topzaken uit Parijs, Madrid of London. En wie zijn wij om hen tegen te spreken.

Laten we dat even uittesten dacht Davidsfonds Aartselaar en de kaasproeverij die kaasmeester Michel Van Tricht komt voorstellen in het Cultureel Centrum ’t Aambeeld in Aartselaar, richt zich dan ook niet alleen naar zijn leden maar naar alle kaasliefhebbers.

Kaas met bier of wijn? Wie heeft er de beste bieren van de wereld? De hype om kaas te serveren met een aangepast exclusief bier zal u toegelicht worden door Michel Van Tricht en zijn zoon Fréderic. “Het huwelijk van bier en kaas is zo vanzelfsprekend”, zegt de kaasmeester Frédéric Van Tricht. “Je mag niet voortgaan op louter visuele aspecten, je moet focussen op de smaak van de kaas. Het is een verhaal van proeven, erover praten met tafelgenoten en samen zoeken naar de perfecte combinatie waarin kaas en bier in mekaar overvloeien en één geheel vormen”.

Tijdens de proeverij zullen Michel en Fréderic toelichten hoe in hun zaak jonge kazen worden verfijnd en afgewerkt en aan toprestaurants als De Karmeliet en het Hof van Cleve worden geleverd.

Hoe verloopt de avond?

In 5 stappen zal Michel witschimmelkazen, geiten- en schapenkazen, vaste kazen, gewassen korstkazen en blauwschimmelkazen laten proeven, telkens met aangepaste bieren. Twintig verschillende kazen en vijf heerlijke bieren. Wie echt geen bier lust, kan altijd een glaasje witte of rode wijn bestellen.

Praktisch:

–   Dinsdag 20 maart 2012 om 20.00 uur
–   Cultureel Centrum ’t Aambeeld, della Faillelaan 34, Aartselaar
–   Deelnameprijs:  € 35 per persoon, te storten op rekening BE05 4015 0190 3175 van Davidsfonds Aartselaar
–   Inschrijven kan tot 13 maart bij Eddy Vermoesen, tel. 0478/963 399 of via e-mail aan davidsfonds.aartselaar@hotmail.com.

75ste Vlaams Nationaal Zangfeest – zondag 11 maart

75ste Vlaams Nationaal Zangfeest

Dit jaar viert het Vlaams Nationaal Zangfeest zijn 75ste editie. Met respect voor dit rijke verleden, maar met de blik resoluut op de toekomst. De toekomst van het Zangfeest ziet er alvast mooi uit. Het publiek groeit weer jaar na jaar en steeds meer jonge mensen vinden de weg er naar toe.

Het zal een schitterende feesteditie worden in een tot de nok gevulde Lotto Arena met vanaf de eerste noot een unieke sfeer van samenhorigheid. Het publiek kan zich de longen uit het lijf zingen en de batterijen opladen.

Geen Zangfeest zonder samenzang en dus staan er naar goede gewoonte heel wat klassieke samenzangliederen op het programma.

De blazers van Brassband Scaldis zorgen naar goede gewoonte voor de begeleiding van de samenzang. Zij openen het Zangfeest met de Fanfare van August De Boeck, als hulde aan de Vlaams-Brabantse componist die 75 jaar geleden overleed. Wim Berteloot begeleidt de samenzang op piano en beiaard en verzorgt de bindingen tussen de liederen. Leden uit verscheidene koren vormen samen het grote Zangfeestkoor.

Dirigenten van dienst zijn Ivo Van Gils, Erwin Pallemans en Peter Leys.

De dansers van Imago Tijl uit Neerpelt brengen eigen danscreaties en geven extra kleur aan een aantal liederen. Een vaste waarde is de taptoe van de jeugdmuziekkapel van het VNJ. Ook de Thebaanse trompetten en de jeugdmuziekkapel van KSA Hanske de Krijger uit Oudenaarde zijn opnieuw van de partij.

Praktisch:

–   Zondag 11 maart 2012 om 14.30uur in de Lotto Arena (naast het Sportpaleis)
–   Inkom: € 16-38 naargelang de zitplaatsen en verenigingen. Gratis programmaboek
–   Kaarten te bestellen vóór 1 maart  bij Eddy Vermoesen (0478/963 399)
–   Met uw toegangskaart kan u op de dag van het Zangfeest gratis gebruik maken van de trams en bussen van De Lijn in Antwerpen.

Een waardig levenseinde – Wim Distelmans – dinsdag 6 maart

Een waardig levenseinde

Wim Distelmans

Het levenseinde belangt ons allen aan. Tijdens de lezing gaat Wim Distelmans in op de desbetreffende patiëntenrechten, de palliatieve zorg en de beslissingen bij het levenseinde, inclusief euthanasie. Tevens krijg je uitleg over hoe men ‘zijn papieren in orde’ kan maken.

Ongetwijfeld is in Vlaanderen Wim Distelmans dé pionier voor het recht op een waardig levenseinde. Goed vijftien jaar geleden was hij het die in het openbaar durfde te pleiten voor euthanasie en toegaf dat hij het zelf als arts ook al had gedaan. Wie is die man die zich met zoveel energie inzet voor een betere zorg voor mensen in hun laatste levensfase? Maakt die dagelijkse confrontatie met ziekte en dood hem niet bang? En waar blijft hij zijn vechtlust vandaan halen?

Op de lezing zal hij het onderwerp euthanasie zo praktisch mogelijk toelichten: wat er al dan niet mogelijk is binnen de huidige juridische context, het hoe en waarom van de wilsbeschikking en de wijze waarop euthanasie kan worden uitgevoerd. Over deze materie publiceerde hij ook het boek ‘Een waardig levenseinde’.

Dr. Wim Distelmans is professor palliatieve geneeskunde aan de Vrije Universiteit Brussel. Hij heeft zijn praktijk in het ziekenhuis en is betrokken bij de opleiding van artsen. Sinds de euthanasiewet op 22 september 2002 in ons land in werking trad, is hij voorzitter van de Federale Controle- en Evaluatiecommissie Euthanasie. Hij is ook de promotor van het Dagcentrum ‘Topaz’ van het UZ Brussel te Wemmel waar men met de hulp van vrijwilligers terminale zieken professioneel omringt en hen begeleidt op hun weg naar het einde.

Na de lezing heeft het publiek de gelegenheid om vragen te stellen.

Praktisch: 

–    Dinsdag 6 maart 2012 om 20.00 uur
–    Cultureel Centrum ’t Aambeeld, della Faillelaan 34, Aartselaar
–    Inkom: 6 euro, 4 euro met DF- cultuurkaart
–    Je kan ter plaatse betalen

Woord van de voorzitter – De Dolende Ridder

Het woord van de voorzitter

De Dolende Ridder

Met mijn boekenkast gaat het van kwaad naar erger. Het was nochtans goed begonnen met in slagorde rechtopstaande boeken als soldaatjes op een rij. Er lagen toen ook reeds wat illegalen achter de zichtbare rijen, maar ze waren dus niet zichtbaar, tenminste voor wie het niet aandurfde om verder te neuzen. Nadien is de ruimte tussen de staande boeken en de schabben daarboven opgevuld met liggende exemplaren. Maar ook dat volstaat niet meer.

Er staan nu boeken in lange rijen aan te schuiven om erin te mogen, maar er is geen plaats. Saneren is dan ook de boodschap, maar ik kan het niet. Ik heb nochtans reeds de Franstaligen uitgewezen naar hun kast van herkomst, alhoewel er waardevolle kleppers tussen zitten zoals “La Peste” en “L’Annonce faite à Marie” om maar die te noemen.

Ik kan toch niet mijn gepensioneerde prijsboeken gaan buitenzetten die ik destijds in de lagere school heb gekregen en die, jawel, werden uitgegeven door het Davidsfonds.

Dankzij het Davidsfonds heb ik voor het eerst kennis gemaakt met Galileo Galileï, Pieter-Jan De Smet s.j., en … “De Dolende Ridder”.

Het levensverhaal van Galileï heb ik nadien nog kunnen gebruiken bij een schoolvoordracht. Pieter-Jan De Smet, die de Sioux trachtte te bekeren, ben ik later wat uit het oog verloren. Maar “De Dolende Ridder” daarentegen heb ik tijdens de schoolvakanties minstens vijf keer gelezen. Dat was nog eens een verhaal over koene ridders en mooie edelvrouwen. Een verhaal over zo van die ouderwetse deugden als edelmoedigheid, moed, trouw aan het gegeven woord, nakomen van gedane beloften. Om het kort te houden, iets wat bij de meeste politici niet meer terug te vinden is.

“De Dolende Ridder” herlezen lukt niet meer, want het boek valt uiteen. Het is zoals met die ouderwetse deugden.

René De Ranter
voorzitter