“Dit was Europa in 2016” – dinsdag 29 november

dinsdag 29 november

“Dit was Europa in 2016”

Hendrik Vos en Rob Heirbaut

schermafdruk-2016-11-24-10-07-46

Het is inmiddels een traditie in Gent, maar niet daarbuiten. Davidsfonds Aartselaar is er evenwel in geslaagd om Europa-professor Hendrik Vos en VRT-journalist Rob Heirbaut te overtuigen om hun humoristisch Europees jaaroverzicht van 2016 eerst in Aartselaar te brengen.

Het is een eigenzinnig jaaroverzicht van twee gelegenheidscabaretiers. Europa-kenners Hendrik Vos en Rob Heirbaut gaan op zoek naar de achterkant van het Europanieuws, naar pittige anekdotes en al wat tussen de plooien is gevallen. Europa zat meer dan ooit in het nieuws. Het was tragisch en jammerlijk, doorgaans ingewikkeld, soms schandelijk maar altijd ernstig. Het wordt een overzicht vol prikkeldraad, met hoofdrollen voor Angela Merkel, David Cameron, Mario Draghi, Recep Tayyip Erdogan, met Brexit, Panama papers, Schengen, sjoemelsoftware, Ceta, bootvluchtelingen en terrorisme, ….

En uiteraard de vooruitblik der vooruitblikken: wat brengt 2017 voor Europa?

Hendrik Vos is hoogleraar, verbonden aan de Vakgroep Politieke Wetenschappen van de Universiteit Gent, waar hij ook directeur is van het Centrum voor EU-studies. Zijn specialisaties zijn Europese politiek, Besluitvorming in de Europese Unie en Actuele vraagstukken van de Europese Politiek.

Rob Heirbaut studeerde rechtsgeleerdheid aan de Universiteit Gent. Hij is verbonden aan de nieuwsdienst van de VRT als EU-specialist.

Deze avond is een organisatie van Davidsfonds Aartselaar in samenwerking met Procc vzw (CC)

Praktisch:

  • Dinsdag 29 november om 20.15 uur
  • Cultureel Centrum ’t Aambeeld, della Faillelaan 34, Aartselaar
  • Inkom: € 10 (met DF-cultuurkaart: € 7). Je kunt ter plaatse betalen.

Het woord van de voorzitter: “Winterlectuur”

Het woord van de voorzitter

“Winterlectuur”

 Nu de lange winteravonden dichterbij komen, begin ik terug wat meer mijn neus in de boekenkast te steken. Mijn oog viel daarbij op een boek dat daar meer dan een halve eeuw geleden was verzeild als wellicht verplichte lectuur. Het gaat om “Un certain Monsieur Blot” van Pierre Daninos. Daarin wordt de draak gestoken met de Franse titulatuur die toen in veel bedrijven gebruikelijk was, en die eigenlijk nog steeds in zwang is, maar dan in het Engels. Zo wordt gesteld dat een mens in het leven maar als vol kan beschouwd worden wanneer op zijn naamkaartje, bij de vermelding van de functie, ook het predicaat “général” prijkt. ‘Generaal’ is een magisch woord. Wanneer men het toevoegt aan een nederige functie als secretaris, dan wordt die opgetild naar ongrijpbare hoogten. Bij generaal ziet men blinkende sterren, keurige maatpakken, macht, kortom het opperste leiderschap.

Niets daarvan bij Monsieur Blot. Hij wordt verkozen tot het voorbeeld van de gemiddelde Fransman. Het gevolg kan je raden. Na te zijn genegeerd, komt opeens de beroemdheid. Hij wordt opgevoerd in allerlei programma’s, siert de frontpagina’s van kranten en weekbladen, raakt in een draaikolk van feesten, geld, vrouwen, en eindigt terug waar het begon, in de anonimiteit.

René De Ranter

René De Ranter – voorzitter

Hoe komt het nu toch dat ik dan weer moet denken aan die grote Vlaamse schrijver en hetgeen Kaaiman in een van zijn columns daarover laat zeggen door Zuhal Demir, na een aanvaring in De Afspraak. Demir, in ibidem: “Het ging over vermogenswinstbelasting. Lanoye was daar uiteraard helemaal voor en begon mij de les te spellen, op zo’n toontje van: ‘Dwaas kind, ga terug naar je mama.’ Ik vond dat kwetsend.

De dag erna mailde een accountant me de boekhouding van Lanoyes vennootschap. Bleek dat hij in 2015 meer dan 220.000 euro winst had, waarop hij zegge en schrijve 167 euro belastingen heeft betaald. Zwart op wit, hé. Hoeveel hypocrieter kan je zijn?”

Daar kan ik nu eens echt niets meer aan toevoegen.

 

van Churchill tot Cameron – woensdag 23 november

woensdag 23 november

“Van Churchill tot Cameron”

Ivan Ollevier

Wat zou Winston Churchill gedaan hebben? En wat zou Maggie Thatcher gedaan hebben? En wat deed David Cameron?

Wat Churchill gedaan zou hebben, of Thatcher, mag een absurde vraag lijken. Toch stelden veel Britten ze toen ze zich opmaakten voor ze gingen stemmen in het Brexitreferendum van 23 juni.

images-15Zoals bekend, stemden ze massaal voor een exit uit de Europese Unie. Het was nipt, maar de boodschap aan de Europese Unie was duidelijk. Churchill en Thatcher zijn al jaren dood, Churchill al meer dan een halve eeuw, maar veel conservatieve kiezers beriepen zich op de illustere ex-premiers bij het uitbrengen van hun stem.

Het Verenigd Koninkrijk is sinds de tijd van Churchill onherkenbaar veranderd.

Ivan Ollevier neemt ons mee op een tocht door de geschiedenis, van kort na de Tweede Wereldoorlog, naar de introductie van de welvaartstaat, de ‘swinging sixties’, de diepe crisis van de jaren zeventig en tachtig (‘the doomed eighties’), de heropstanding van Labour onder Tony Blair, en ‘het compassionate conservatism’ van David Cameron.

Maar wat nu, nu het land beslist heeft om uit de Europese Unie te stappen? Keert het land terug naar de tijd van Agatha Christie, zoals veel kiezers lijken te willen? Naar de tijd dat “oude juffrouwen naar de ochtenddienst fietsten”, om ex-premier John Major te citeren?

Natuurlijk niet. Maar waar gaat het land dan wel naar toe? ivan-ollevier-internet

Ivan Ollevier is journalist bij de VRT-nieuwsdienst, waar hij sinds eind jaren 90 het Verenigd Koninkrijk volgt. Eerder publiceerde hij een boek over het vredesproces in Noord-Ierland en een politieke biografie van Tony Blair.

Praktisch:

  • Woensdag 23 november om 20.00 uur
  • Cultureel Centrum ’t Aambeeld, della Faillelaan 34, Aartselaar
  • Inkom: € 8 (met DF-cultuurkaart: € 5)
  • Je kunt ter plaatse betalen.